Το ερώτημα πώς είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μια κρίσιμη κατάσταση, όταν το σχέδιο πυροπροστασίας της Γενικής Γραμματείας Προστασίας του Πολίτη εμπλέκει 42 κρατικούς...

Το ερώτημα πώς είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μια κρίσιμη κατάσταση, όταν το σχέδιο πυροπροστασίας της Γενικής Γραμματείας Προστασίας του Πολίτη εμπλέκει 42 κρατικούς και άλλους φορείς, κάνοντας αναφορά σε 127 διατάγματα έθεσε ο πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων και του ΕΒΕΑ Κωνσταντίνος Μίχαλος, μιλώντας στο συνέδριο του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου για τις δασικές πυρκαγιές.

«Οι «συντονιστικές» συσκέψεις στην αρχή κάθε θερινής περιόδου δεν έχουν καμία χρησιμότητα, όταν την κρίσιμη στιγμή κυριαρχεί η ασυνεννοησία και η ασάφεια, με το μεγαλύτερο μέρος της προσπάθειας να επαφίεται στο προσωπικό φιλότιμο ή και στην αυτοθυσία – στην περίπτωση πυροσβεστών και διασωστών – του κάθε λειτουργού», υποστήριξε ο κ. Μίχαλος.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΕΒΕΑ «Δεν ήταν λίγες, τα τελευταία χρόνια, οι περιπτώσεις που θρηνήσαμε ανθρώπινες απώλειες, χαμένα σπίτια και περιουσίες εξαιτίας μιας φυσικής καταστροφής. Κι αυτό που κάθε φορά επιβεβαιώνεται και – ακόμη χειρότερα – διαιωνίζεται, είναι η πλήρης σχεδόν αδυναμία του ελληνικού κράτους, να προστατέψει αποτελεσματικά τον πολίτη απέναντι σε έκτακτα φαινόμενα και κινδύνους». Πρόσθεσε ωστόσο ότι κάθε φορά παθαίνουμε χωρίς να μαθαίνουμε : «Μετά από κάθε καταστροφή, οι πολιτικές διαστάσεις του θέματος διογκώνονται και ξεκινά ο πόλεμος των αλληλοκατηγοριών, χωρίς κανείς να επικεντρώνει στην αντιμετώπιση των αδυναμιών και των δυσλειτουργιών. Οι ευθύνες χάνονται μέσα σε έναν κυκεώνα συναρμοδιοτήτων και επικαλύψεων. Λεπτομερείς, ανεξάρτητες αποτιμήσεις για τη διαχείριση της κρίσης, είτε δεν γίνονται, είτε ξεχνιούνται σε κάποιο συρτάρι. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις επιχειρούν να διαχειριστούν τις συνέπειες και σε λίγο καιρό, όλα ξεχνιούνται. Μέχρι να συμβεί η επόμενη τραγωδία», ανέφερε.

Τόνισε τέλος την ανάγκη να δημιουργηθεί από την αρχή ένα πλαίσιο Πολιτικής Προστασίας στηριγμένο στις αρχές της αποτελεσματικότητας, της αξιολόγησης, της διαφάνειας, του επαγγελματισμού και της λογοδοσίας, για τη λειτουργία του οποίου, θα είναι πλέον ξεκάθαρο ποιος έχει κάθε φορά την ευθύνη, πολιτική και διοικητική.