Το μείζον ζήτημα των εγκαταλελειμμένων, κενών και ασυντήρητων κτιρίων της Αθήνας επανήλθε στο προσκήνιο ύστερα από την κατάρρευση κτιρίου στον Κεραμεικό, τα ξημερώματα της...

Το μείζον ζήτημα των εγκαταλελειμμένων, κενών και ασυντήρητων κτιρίων της Αθήνας επανήλθε στο προσκήνιο ύστερα από την κατάρρευση κτιρίου στον Κεραμεικό, τα ξημερώματα της Κυριακής.

Από την κατάρρευση δεν προκλήθηκε τραυματισμός, ωστόσο οι κάτοικοι τρόμαξαν από τον εκκωφαντικό θόρυβο, ενώ καταπλακώθηκαν δύο σταθμευμένα αυτοκίνητα. χρόνια κρίσης επέτειναν πρόβλημα της εγκατάλειψης στα κτίρια που βρίσκονται κυρίως στο κέντρο της πόλης, φαινόμενο που είχε αρχίσει να παρατηρείται εδώ και τουλάχιστον δύο δεκαετίες χωρίς να έχει αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά από την πολιτεία.

Σύµφωνα µε έρευνα της «διαΝΕΟσις», υπολογίζεται ότι σήμερα πάνω από το 60% των κτιρίων του Κέντρου έχουν κατασκευαστεί πριν από το 1960. Η παλαιότητα, σύµφωνα µε τους ειδικούς, δεν αποτελεί από µόνη της πρόβλημα. Ωστόσο πάνω από το 85% αυτών χρήζουν παρεμβάσεων αποκατάστασης, το κόστος των οποίων υπολογίζεται σε πάνω από 400 ευρώ ανά ενώ συχνά παρατηρείται το παράδοξο το τελικό κόστος αποκατάστασης να είναι υψηλότερο από την αγοραία αξία τους.

Την ίδια στιγµή περισσότερα από τα µισά (55%) πολυώροφα κτίρια του Κέντρου ανήκουν σε πάνω από δέκα ιδιοκτήτες. Βάσει των στοιχείων που παρουσιάζει ο επίκουρος καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Νίκος Τριανταφυλλόπουλος, ο οποίος υπογράφει την έρευνα, σε ακραίες περιπτώσεις έχουν εντοπιστεί κτίρια 4.000 τ.µ., στα οποία η συνιδιοκτησία αριθμεί περισσότερους από 400 συνιδιοκτήτες. Βάσει παλαιότερων καταγραφών και αυτοψιών από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, στην ευρύτερη περιοχή της πλατείας Ομονοίας το 2013 το ποσοστό των κενών γραφείων ξεπερνούσε το 30%. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στα κτίρια κατοικιών, καθώς περίπου το 25% ήταν κενό, ενώ περισσότερο περίπλοκο γίνεται το θέµα και ακριβότερη η αποκατάσταση του κτιρίου εάν αυτό έχει κριθεί διατηρητέο. Αποτέλεσµα είναι συχνά οι ιδιοκτήτες αυτών των ακινήτων να βρίσκονται «εγκλωβισμένοι» και αναγκασμένοι να πληρώνουν έναν υψηλό ΕΝΦΙΑ για ακίνητα που απέκτησαν ακριβά και µε κόπο στο παρελθόν, αλλά σήμερα δεν τους αποδίδουν αξιόλογα έσοδα και αποτελούν βάρος.

Καµία παρέμβαση

Στο παρελθόν είχε επιχειρηθεί πολλές φορές η εξεύρεση λύσης για το πρόβλημα, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει κάποια θεσμική παρέμβαση. Την περίοδο αυτή στο υπουργείο Περιβάλλοντος σχεδιάζονται η παροχή ισχυρών οικονοµικών κινήτρων και η δυνατότητα μετεγκατάστασης των ενοίκων των γερασμένων κτιρίων, προκειμένου στα χτίσματα αυτά να µπει ακόμα και μπουλντόζα σε ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα, όπως έχει επισημάνει ο υφυπουργός Γιώργος Δημαράς. Σύµφωνα µε τους βασικούς άξονες του σχεδίου, θα προβλεφθούν αποζημιώσεις που θα είναι κατά 50% αυξημένες σε σχέση µε τις αντικειμενικές τιμές του κατεδαφισμένου ακινήτου ή δυνατότητα μετεγκατάστασης των ιδιοκτητών του σε άλλο ακίνητο ίσης ή μεγαλύτερης επιφάνειας και καλύτερης κατάστασης. Βασικές προϋποθέσεις είναι η συναίνεση των ιδιοκτητών, η ουσιαστική συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των εμπλεκόμενων φορέων στον σχεδιασµό και στην υλοποίηση των αναπλάσεων, η διασφάλιση πόρων και η αυστηρή προτεραιοποίηση των περιοχών µε βάση ορθολογικά κριτήρια.

Πηγή: «Έθνος»

NEWSLETTER