Του Θοδωρή Τσίκα/ Ο «Δακτύλιος» δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης. Λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε ότι ο περίφημος «Δακτύλιος» στην πράξη δεν υφίσταται. Και αυτό...

Του Θοδωρή Τσίκα/

Ο «Δακτύλιος» δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης. Λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε ότι ο περίφημος «Δακτύλιος» στην πράξη δεν υφίσταται.
Και αυτό διότι αφ’ ενός μεν η αστυνόμευση είναι στο «εάν και εφόσον» -ουσιαστικά έχει καταργηθεί σιωπηρά- και αφετέρου διότι ο αρχικός σκοπός για τον οποίο εφαρμόστηκε μάλλον εκ των πραγμάτων έχει καταργηθεί.
Να εξηγηθούμε: Η αρχική ιδέα ήταν ο περιορισμός της ατμοσφαιρικής ρύπανσης μέσω της εκ περιτροπής εισόδου των αυτοκινήτων στο κέντρο της πόλης.
Αλλά για ποιον περιορισμό της ρύπανσης μιλάμε πλέον, τόσα χρόνια αργότερα, όταν οι περισσότεροι έχουν κρατήσει και το «παλιό» για να μπαίνουν στο κέντρο; Όταν λόγω οικονομικής κρίσης ο στόλος έχει γεράσει στο σύνολό του; Όταν τα ΔΧ αυτοκίνητα (φορτηγά, λεωφορεία, κ.τ.λ.) είναι από τα παλαιότερα και πλέον ρυπογόνα της Ευρώπης; Mήπως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουμε ένα μέτρο που μπορεί κάποτε να απέδιδε, αλλά τώρα πλέον δεν έχει λόγο ύπαρξης βλέποντας τι γίνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη;

Σε τι εισφέρει πλέον η ύπαρξη του δακτυλίου, όταν πάνω από τα μισά αυτοκίνητα που κυκλοφορούν ανά την επικράτεια δεν έχουν περάσει ΚΤΕΟ; Και όταν ακόμη και γι’ αυτά που πέρασαν κάποιοι έχουν κάνει σε πολλές περιπτώσεις τα στραβά μάτια; Μήπως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουμε ένα μέτρο που μπορεί κάποτε να απέδιδε, αλλά τώρα πλέον δεν έχει λόγο ύπαρξης; Μήπως πρέπει να δούμε τι γίνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη και να ακολουθήσουμε μια ανάλογη πρακτική; Οι περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις κινούνται προς την κατεύθυνση του περιορισμού της εισόδου παλαιών αυτοκινήτων στο κέντρο μέσω καθολικών απαγορεύσεων ή επιβολής οικονομικών επιβαρύνσεων ανάλογα τις προδιαγραφές Euro. Στην πρόταση του ΣΕΛΑ (Σύνδεσμος Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτων) για κατάργηση του δακτυλίου και επιβολής τέλους εισόδου ανάλογα με την τεχνολογία του κάθε αυτοκινήτου, το αρμόδιο υπουργείο απαντά «όχι».
Ο λόγος που προβάλλεται είναι κοινωνικός και από πίσω βρίσκεται ο φόβος του πολιτικού κόστους από την επιβολή ενός ακόμη φόρου ή τέλους. Η λογική που λέει ότι «τέτοιες εποχές δεν θα τιμωρήσουμε το φτωχό που δεν έχει χρήματα να αλλάξει το αυτοκίνητο του» έχει ένα υπόβαθρο, αλλά μας θυμίζει τη λογική του υπουργείου Περιβάλλοντος που λέει «μην ανάβετε τζάκια γιατί αυξάνεται η ρύπανση».
Και αντί να ρίξουν την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης μας λένε να κρυώνουμε ακόμη περισσότερο. Κάπως έτσι και εδώ: Αντί να θεσπίσουν κίνητρα για την αντικατάσταση των παλαιών ρυπογόνων αυτοκινήτων, απλώς τα αφήνουν να κυκλοφορούν μέρα παρά μέρα.
Λες και έτσι θα σωθούμε…
Μήπως να το ξανασκεφθούν βλέποντας απλώς τι γίνεται στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση;

ΠΗΓΗ: AUTOCAR