ΕΕ: προϋπολογισμός μετά το 2027 από το πράσινο στο βαθύ γκρι

Της Μαργαρίτας Καραβασίλη*

markar081951@gmail.com

Το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων της επόμενης εβδομάδας διαμορφώνει τον επόμενο προϋπολογισμό της ΕΕ υπό την πίεση για «απλοποίηση», όπου το μερίδιο που αναλογεί στο περιβάλλον και το κλίμα συνεχώς υποχωρεί και συρρικνώνεται έναντι του ποσοστού που πηγαίνει στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Ο επόμενος μακροπρόθεσμος προϋπολογισμός της ΕΕ από το 2028 έως το 2034 θα διαμορφώσει την Ευρώπη έως το 2034 με βάση τέσσερις τομείς που αντιστοιχούν στους κύριους τομείς δραστηριότητας που χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ όπου προστίθεται ένα «μέσο ευελιξίας» και ένα «αποθεματικό για την Ουκρανία», που μπορούν να παράσχουν πρόσθετα κονδύλια πέραν των εν λόγω ανώτατων ορίων.

Είναι σαφές ότι η τρέχουσα πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλλάζει σημείο πλεύσης με άξονα τους εξοπλισμούς για την άμυνα και την ασφάλεια της Ευρώπης κι έτσι ενέχει τον κίνδυνο να επιδεινώσει τη λιτότητα και την ανισότητα αντί να οδηγήσει σε ένα δίκαιο, δίκαιο και δημοκρατικό μέλλον εφαρμόζοντας την Πράσινη Συμφωνία και την Δίκαιη Μετάβαση.

Ωστόσο, η οικολογική κρίση στην Ευρώπη βαθαίνει όπως προειδοποιεί ο Περιβαλλοντικός Οργανισμός της ΕΕ που τονίζει την επιδείνωση της ποιότητας του αέρα, του νερού και του εδάφους σε ολόκληρη την ήπειρο.

Το διατροφικό μας σύστημα – που τόσο συχνά ρομαντικοποιείται ως η ραχοκοκαλιά του πολιτισμού, της κοινότητας και της αγροτικής ζωής – τροφοδοτεί σήμερα την κατάρρευση των οικοσυστημάτων, την κοινωνική αδικία και τις έκτακτες ανάγκες δημόσιας υγείας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει να αποδυναμώσει τη νομοθεσία για τα τρόφιμα, από τα επιβλαβή φυτοφάρμακα έως τον έλεγχο της ασφάλειας των τροφίμων.

Τα τελευταία 10 χρόνια, οι τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν κατά 48% και τα ενοίκια κατά 22% στην ΕΕ. Το κόστος των ακραίων καιρικών φαινομένων στην Ευρώπη διπλασιάστηκε αυτή τη δεκαετία και θα μπορούσε να φτάσει τα 126 δισεκατομμύρια έως το 2029. Η «θλιβερή» υγεία των δασών του κόσμου αποτελεί απειλή για την ανθρωπότητα. Καθώς τα δάση κόβονται, οι πεταλούδες χάνουν τα χρώματά τους.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι περιβαλλοντικοί νόμοι της ΕΕ προσθέτουν αξία για την οικονομία και την κοινωνία γενικότερα χωρίς να δημιουργούν περιττά βάρη, παρά τους πολιτικούς ισχυρισμούς περί του αντιθέτου. Μελέτες του ΟΟΣΑ επιβεβαιώνουν ότι οι αυστηρότερες περιβαλλοντικές πολιτικές δεν βλάπτουν την παραγωγικότητα, τις θέσεις εργασίας ή την ανάπτυξη – ένα εύρημα που υποστηρίζεται επίσης από τα εκτενή δεδομένα της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αντίθετα, τα ευρήματα υποδεικνύουν την κακή εφαρμογή σε εθνικό επίπεδο, όχι την πολυπλοκότητα, ως το κύριο εμπόδιο.

Η Επιτροπή εκτιμά ότι η έλλειψη και η κακή εφαρμογή των υφιστάμενων περιβαλλοντικών νόμων κοστίζει 180 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, λόγω του υψηλότερου κόστους ζημιών στην υγεία και το περιβάλλον. Επιπλέον, χωρίς κοινούς κανόνες της ΕΕ, οι επιχειρήσεις θα αντιμετώπιζαν 27 διαφορετικούς εθνικούς νόμους αντί για ένα ενιαίο πλαίσιο – πολύ περισσότερη γραφειοκρατία, όχι λιγότερη. Πέρα από το άμεσο κόστος της κακής εφαρμογής, οι εκκλήσεις για «μείωση της γραφειοκρατίας» συχνά αγνοούν το τεράστιο κόστος της αδράνειας και τα οφέλη της εφαρμογής και της επιβολής των περιβαλλοντικών μας νόμων. Η απλούστευση θα πρέπει επομένως να αφορά μια πιο έξυπνη εφαρμογή και ποτέ να μην χρησιμοποιείται ως εργαλείο και πρόσχημα για την άρση των υφιστάμενων στόχων και υποχρεώσεων. Η ευθυγράμμιση των προθεσμιών υποβολής εκθέσεων, η χρήση ψηφιακών εργαλείων ή η κατάργηση των επικαλυπτόμενων βημάτων μπορούν να διευκολύνουν τη συμμόρφωση και, τελικά, την εφαρμογή.

Ωστόσο, η όποια ενδεχόμενη απλοποίηση θα πρέπει να βασίζεται σε στοιχεία, να αναπτύσσεται με τη συμβολή της κοινωνίας των πολιτών και των ενδιαφερόμενων μερών και δεν θα πρέπει να αποδυναμώνει τη φιλοδοξία, τους στόχους, την εκτελεστότητα ή τα χρονοδιαγράμματα του νόμου. Οι γενικές οδηγίες δεν είναι κατάλληλες για αυτό. Αντιθέτως. Όμως αυτές οι αλλαγές που έρχονται από το φθινόπωρο του 2024, εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχουν άμεσες επιπτώσεις στους περιβαλλοντικούς και βιωσιμούς κανόνες και δεν αποτελούν τεχνικές προσαρμογές. Η ταχύτητα και η αδιαφάνεια αυτών των αλλαγών δημιουργούν σύγχυση στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, τα ενδιαφερόμενα μέρη και το κοινό, ενώ παράλληλα υπονομεύουν την εμπιστοσύνη στη σταθερότητα του δικαίου της ΕΕ. Υπάρχει κίνδυνος να διαβρωθεί η εμπιστοσύνη στην ΕΕ και επίσης βλάπτει τις επενδύσεις.

Σχεδόν 200.000 πολίτες της ΕΕ απάντησαν μέσα σε μόλις 10 ημέρες στην περιβαλλοντική διαβούλευση, προτρέποντας την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μην αποδυναμώσει τα υπάρχοντα περιβαλλοντικά και υγειονομικά πρότυπα (το περιβαλλοντικό κεκτημένο της ΕΕ). Λίγες ημέρες αργότερα, περίπου 30.000 πολίτες διαδήλωσαν στις Βρυξέλλες την Κυριακή 4 Οκτωβρίου ζητώντας ισχυρότερη δράση για το κλίμα και απορρίπτοντας την απορρύθμιση.

Πολλές επιχειρήσεις έχουν επίσης προειδοποιήσει ότι η διαδικασία φαίνεται βιαστική και απρόβλεπτη. Οι σύντομες περίοδοι διαβούλευσης αφήνουν λίγο χώρο για την αξιολόγηση οικονομικών ή νομικών επιπτώσεων, καθιστώντας πιο δύσκολο τον σχεδιασμό επενδύσεων, την προσαρμογή των αλυσίδων εφοδιασμού ή την προετοιμασία για συμμόρφωση. Αντί για προβλεψιμότητα, η ατζέντα δημιουργεί κινδύνους και αβεβαιότητα. Οι επιχειρήσεις χρειάζονται προβλεψιμότητα και η διαδικασία Omnibus κάνει το αντίθετο. Σε πρόσφατες δηλώσεις και ανοιχτές επιστολές, προειδοποιούν για την απορρύθμιση και τους κινδύνους που θέτουν τα γρήγορα πακέτα Omnibus. Οι καθυστερήσεις ή οι αναιρέσεις τιμωρούν τους πρωτοπόρους, ενώ ανταμείβουν τους καθυστερημένους. Οδηγεί σε αθέμιτο ανταγωνισμό και αποδυναμώνει τα κίνητρα για πραγματική μετάβαση.

Είναι απολύτως αποδεκτό ότι η απλούστευση μπορεί να αφορά μόνο την πιο έξυπνη εφαρμογή και όχι να χρησιμοποιείται ως εργαλείο και πρόσχημα για την άρση υφιστάμενων στόχων και υποχρεώσεων. Εφόσον απαιτηθεί θα πρέπει να βασίζεται σε εκτίμηση επιπτώσεων και να διεξάγεται μετά από διαβούλευση με τους επαγγελματίες, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων αρχών, των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και των ενδιαφερόμενων μερών.

Η επιβολή και ο έλεγχος  εφαρμογής της ισχύουσας περιβαλλοντικής νομοθεσίας πρέπει να παραμείνει αδιαπραγμάτευτη κατεύθυνση, με στοχευμένη οικονομική υποστήριξη στις τοπικές, περιφερειακές και εθνικές διοικήσεις, με ψηφιοποίηση και καθοδήγηση.

Στο πλαίσιο του παγκόσμιου ανταγωνισμού, η ΕΕ δεν έχει την πολυτέλεια να ακολουθήσει την πορεία της απορρύθμισης των ΗΠΑ ή το κινεζικό μοντέλο των υψηλών επιδοτήσεων. Το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της Ευρώπης έγκειται στην ποιότητα και την εμπιστοσύνη που συνδέονται με τα προϊόντα της ΕΕ – αξιόπιστα, ασφαλή, καθαρά και επισκευάσιμα.

Έτσι θα πρέπει να υποστηριχθούν ισχυρά τα πρότυπα, ο οικολογικός σχεδιασμός, το κράτος δικαίου και οι επενδύσεις στην εκπαίδευση, την κατάρτιση και τις περιβαλλοντικές υποδομές που προσελκύουν επενδύσεις και ενισχύουν την οικονομική βάση της Ευρώπης, με βάση το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για το Μέλλον, που υπογράφηκε από εκατοντάδες οργανισμούς και περισσότερα από χίλια άτομα και συμπεριλαμβάνει το όραμα για μια βιώσιμη και ανθεκτική Ευρώπη. 

Για το λόγο αυτό το μήνυμα ότι η φύση και οι άνθρωποι είναι ένα, και οι ζημιές που προκαλούνται στη φύση μας επηρεάζουν άμεσα, θα πρέπει να φτάσει σε όλους τους αρμόδιους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και όχι μόνο. Και στους Ευρωβουλευτές, οι οποίοι ψήφισαν στην Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου κατάργηση των κανόνων εταιρικής βιωσιμότητας που είχαν κερδηθεί με κόπο, αγνοώντας τις εκκλήσεις ουσιαστικά από όλους – εμπειρογνώμονες, επιστήμονες, την κοινωνία των πολιτών, ακόμη και πολλές επιχειρήσεις. Συρρικνώνεται δηλαδή το πεδίο εφαρμογής του νόμου ώστε να καλύπτει μόλις 6.000 από τα 32 εκατομμύρια εταιρείες της ΕΕ και θα διαγράψει την υποχρέωση των επιχειρήσεων να ευθυγραμμίζονται με τον στόχο του 1,5°C για το κλίμα – παρόλο που η εγκατάλειψή του θα μας έθετε σε κίνδυνο τις χειρότερες επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης.

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, 46 διευθύνοντες σύμβουλοι από τη Γαλλία και τη Γερμανία κάλεσαν τις κυβερνήσεις τους να αποδυναμώσουν ακόμη περισσότερο τους πράσινους κανονισμούς και να διατηρήσουν τις δωρεάν άδειες ρύπανσης για τη βιομηχανία. Ευτυχώς, η έκκλησή τους απορρίφθηκε γρήγορα από ανώτερες φωνές στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η Εκτελεστική Αντιπρόεδρος Τερέζα Ριμπέρα απάντησε κατηγορηματικά: « Η ανταγωνιστικότητα δεν μπορεί να αποβεί εις βάρος των περιβαλλοντικών και κοινωνικών προτύπων που καθορίζουν τις δημοκρατίες της Ευρώπης και παραμένουν η ραχοκοκαλιά της κοινής μας ευημερίας ».

Η πραγματικότητα είναι ότι αυτή τη στιγμή η Ευρώπη κινδυνεύει από μια συνειδητή απορρύθμιση, η οποία καθιστά ακόμη και την επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ευρώπη λιγότερο προβλέψιμη και πιο δύσκολη πέρα από τα σύνορα.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, οι Βρυξέλλες ανακαλούν σταδιακά σιωπηλά βασικούς περιβαλλοντικούς νόμους υπό το λάβαρο της «απλοποίησης» και της «ανταγωνιστικότητας» κι ας γνωρίζουν καλά ότι η μη εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας της ΕΕ κοστίζει περίπου 180 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως και ότι η πλήρης συμμόρφωση θα κόστιζε 122 δισεκατομμύρια ευρώ – εξοικονομώντας συνολικά 58 δισεκατομμύρια ευρώ, καθώς κάθε 10 ευρώ που επενδύονται στην προστασία της φύσης εξοικονομούν 15 ευρώ σε επανορθωτικά έξοδα.

Δυστυχώς ο πλανήτης έχει περάσει το πρώτο καταστροφικό σημείο καμπής για το κλίμα – με τους κοραλλιογενείς υφάλους να αντιμετωπίζουν πλέον εκτεταμένη μαρασμό, καθώς ο ωκεανός απορροφά περίπου το 30% των ανθρωπογενών εκπομπών CO₂, καθιστώντας πιο δύσκολο για τα κοράλλια, τα στρείδια και το πλαγκτόν να χτίσουν και να διατηρήσουν τα κελύφη και τους σκελετούς τους – μια αλυσιδωτή αντίδραση που αποσταθεροποιεί ολόκληρα θαλάσσια οικοσυστήματα. Βρίσκεται μάλιστα στο χείλος άλλων σημείων καμπής – από την υποχώρηση του Αμαζονίου και την κατάρρευση των μεγάλων ωκεάνιων ρευμάτων έως την τήξη των πολικών πάγων. Κάθε ένα από αυτά έχει μη αναστρέψιμες, καταρρακτώδεις επιπτώσεις στο κλιματικό μας σύστημα.

Μόνο με τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στο μισό έως το 2030 και την επίτευξη μηδενικών εκπομπών έως το 2050 μπορούν να αποτραπούν οι χειρότερες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Η μεγάλη απώλεια των οικοτόπων αποτελεί μία από τις κύριες απειλές που αντιμετωπίζουν οι επικονιαστές, όπως οι μέλισσες και οι πεταλούδες που αποτελούν σανίδες σωτηρίας για την υγεία, τα συστήματα τροφίμων και τις οικονομίες, συντηρώντας τα φρούτα, τα λαχανικά και τους σπόρους που μας θρέφουν. Δυστυχώς η ήπειρος χάνει καθημερινά το ισοδύναμο 600 γηπέδων ποδοσφαίρου φυσικής και γεωργικής γης. Οι χώροι πρασίνου που κάποτε στήριζαν την άγρια ζωή, δέσμευαν άνθρακα και παρήγαγαν τρόφιμα θυσιάζονται για να ανοίξει ο δρόμος για εργοστάσια, θέρετρα και πολυτελείς κατοικίες, όπως δείχνουν οι δορυφορικές εικόνες.

Με την COP30 στον ορίζοντα, πρέπει να ζητηθεί άμεση και άνευ προηγουμένου δράση από τους ηγέτες και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής παγκοσμίως.

Η κοινωνία των πολιτών προσπαθεί να επηρεάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου το ΠΔΠ να εξεταστεί στο πλαίσιο της 7ης εμβληματικής έκθεσης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος (ΕΟΠ) – Το περιβάλλον και το κλίμα της Ευρώπης, ώστε να κατανοήσει τις επιπτώσεις από την συνεχή επιδείνωση της βιοποικιλότητας, των οικοσυστημάτων, του εδάφους και της ανθεκτικότητας στο κλίμα – και να επαναπροσδιορίσει τους στόχους του 2030, συμπεριλαμβανομένης της βιοποικιλότητας, των εδαφικών πόρων, της απομάκρυνσης άνθρακα από την ατμόσφαιρα, του περιβαλλοντικού θορύβου και των επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία, της ρύπανσης των υδάτων και της ανθρώπινης υγείας, της παραγωγής αποβλήτων και της κατανάλωσης υλικών, της κυκλικής χρήσης υλικών και των παγκόσμιων επιπτώσεων από την κατανάλωση στην ΕΕ.

Το Ευρωπαϊκό Γραφείο Περιβάλλοντος (EEB) που εκπροσωπεί την πλειοψηφία των περιβαλλοντικών οργανώσεων των κρατών μελών της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και της Ελλάδας μέσω της ECOCITY, αντιδρά και πιέζει, με ανοικτή επιστολή, τους Υπουργούς Εσωτερικών Υποθέσεων που συναντιόνται στις 21 Οκτωβρίου, για την αναχαίτιση των κινδύνων που σήμερα ελλοχεύουν για την Ευρώπη, όπου οι προοπτικές για τη φύση δεν είναι καλές.

Με την επιστολή γίνεται σαφές ότι το επόμενο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΠΔΠ) ενώ έρχεται σε μια εποχή που οι αυξημένες επενδύσεις είναι απαραίτητες για την προστασία των πολιτών και των επιχειρήσεων της Ευρώπης από τις αυξανόμενες επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης, αυτό δεν αντικατοπτρίζεται στις τρέχουσες προτάσεις της Επιτροπής, η οποία σχεδιάζει σημαντική μείωση της δεσμευμένης χρηματοδότησης για το κλίμα και τη φύση και διακόπτει την παρακολούθηση των δαπανών για τη βιοποικιλότητα, απειλώντας το μέλλον των πολιτών και των επιχειρήσεων της ΕΕ.

Ειδικότερα, η διακοπή ενός ειδικού στόχου δαπανών για τη βιοποικιλότητα θα οδηγήσει, αναμφίβολα, σε μείωση των επενδύσεων και θα αποδυναμώσει τη λογοδοσία. Η εμπειρία δείχνει ότι όταν η βιοποικιλότητα είναι ένας από τους διάφορους στόχους, παραμερίζεται υπέρ πιο απλών βιομηχανικών επενδύσεων. Ο Μηχανισμός Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας προσφέρει ένα σαφές παράδειγμα, όπου λιγότερο από το 2% των συνολικών δαπανών απέφερε απτά οφέλη για τη φύση.

Ο τερματισμός της παρακολούθησης, όπως προτείνει σήμερα η Επιτροπή, θέτει την ΕΕ σε κίνδυνο παραβίασης των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων βάσει του Παγκόσμιου Πλαισίου Βιοποικιλότητας.

Μεγάλη είναι η απογοήτευση και η ανησυχία για την πρόταση τερματισμού του προγράμματος LIFE, του μοναδικού ειδικού μέσου της ΕΕ για τη φύση, το κλίμα και το περιβάλλον.

Το LIFE έχει επιτρέψει πολλά από τα πιο επιτυχημένα έργα βιοποικιλότητας της ΕΕ σε ολόκληρη την ΕΕ και έχει υποστηρίξει τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών στην ανάπτυξη και παρακολούθηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, η οποία είναι απαραίτητη για μια υγιή δημοκρατία της ΕΕ. Η κατάργησή του και η απορρόφηση ορισμένων από τα στοιχεία του σε δύο νέα μεγα-ταμεία θα θέσει σε κίνδυνο αυτά τα επιτεύγματα και θα υπονομεύσει την εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ για τη φύση στην πράξη. Θα θέσει επίσης σε κίνδυνο τα κοινωνικά και ανταποδοτικά οφέλη που προσφέρουν τα εργαλεία σε τοπική κλίμακα και, το πιο σημαντικό, απειλεί την ικανότητα μετριασμού και προσαρμογής της οικονομίας και της κοινωνίας στην κλιματική αλλαγή, καθώς η προστασία και η αποκατάσταση της φύσης είναι ο καλύτερος σύμμαχος για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Ο προϋπολογισμός της ΕΕ παρέχει επί του παρόντος περισσότερο από το 50% της συνολικής χρηματοδότησης για τη βιοποικιλότητα στα 27 κράτη μέλη. Η επιδιωκόμενη κατάργηση τόσο ενός ειδικού στόχου όσο και ενός ειδικού ταμείου (LIFE) θα είναι μια βαθιά επιζήμια πολιτική επιλογή και θα πρέπει να διορθωθεί επειγόντως στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις. Χωρίς ειδική γραμμή προϋπολογισμού, αυτές οι δραστηριότητες κινδυνεύουν να εγκαταλειφθούν.

Έτσι σύσσωμες οι Ευρωπαϊκές Περιβαλλοντικές Οργανώσεις μέσω της ΕΕΒ ζητούν να διασφαλιστεί ότι ο μακροπρόθεσμος προϋπολογισμός της ΕΕ θα παρέχει τα απαραίτητα κονδύλια και προβλέψεις για την υλοποίηση των προτεραιοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της οικολογικής μετάβασης και της προστασίας της υγείας, μέσω των ακόλουθων επιδιώξεων: 

♦ Να αφιερωθεί τουλάχιστον το 50% του συνολικού επόμενου προϋπολογισμού της ΕΕ έναντι του 35% που συζητείται, σε γνήσιες επενδύσεις για το κλίμα και το περιβάλλον και σε επενδύσεις δίκαιης μετάβασης, συμπεριλαμβανομένου τουλάχιστον του 10% σε γνήσιους στόχους βιοποικιλότητας, με βάση ένα ειδικό σύστημα παρακολούθησης για καθέναν από τους έξι περιβαλλοντικούς στόχους.

♦ Να προβλεφθεί μια ειδική και επαρκώς χρηματοδοτούμενη γραμμή προϋπολογισμού για δράσεις LIFE στο πλαίσιο της Διευκόλυνσης της ΕΕ ώστε να διασφαλιστεί σταθερή χρηματοδότηση και να υποστηριχθεί αποτελεσματικά η επίτευξη των περιβαλλοντικών και κλιματικών στόχων της ΕΕ μέσω έργων LIFE.

♦ Να διασφαλιστεί η αυστηρή εφαρμογή της αρχής «Μην Προκαλέσετε Σημαντική Βλάβη» (DNSH) από την Επιτροπή χωρίς εξαιρέσεις για τον τερματισμό της υποστήριξης για περιβαλλοντικά επιβλαβείς επιδοτήσεις (ναι στην βελτιστοποίηση των αρχών) χωρίς επικίνδυνες παρεκκλίσεις.

♦ Να διασφαλιστεί ότι τα Εθνικά και Περιφερειακά Σχέδια Εταιρικής Σχέσης (ΕΣΕ) θα συνεχίσουν να παρέχουν ειδική χρηματοδότηση για τη μετάβαση σε μια κλιματικά ουδέτερη, θετική για τη φύση και μηδενική ρύπανση οικονομία, ώστε να συνεχίσουν να παρέχουν ειδική χρηματοδότηση για τη μετάβαση σε μια βιώσιμη οικονομία με εξασφαλισμένους πόρους για την Αποκατάσταση της Φύσης και των στόχων βιοποικιλότητας, καθώς και για το κλίμα και τη φύση στο πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και της Πολιτικής Συνοχής, για την υποστήριξη των αγροτών, των αγροτικών περιοχών, των νοικοκυριών, των ΜΜΕ και των περιφερειών στις δικές τους ανάγκες.

♦ Να παρέχονται ισχυρότερες εγγυήσεις ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα συνεχίσει να παρέχει άμεσα διαχειριζόμενη χρηματοδότηση για τις ΟΚΠ σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένων των ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στους τομείς του περιβάλλοντος και του κλίματος.

Η συμβολή των Οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών (ΟΚΠ), όπως και της Ομοσπονδίας τους, της ΕΕΒ, που διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στα κρίσιμα ζητήματα υπερασπιζόμενοι μια δίκαιη πράσινη μετάβαση σε μια ακμάζουσα δημοκρατία, φέρνοντας κοντά τους πολίτες, αξίζουν της υποστήριξης μας αλλά και της υποστήριξης από μέρους της ΕΕ για να παρέχουν ένα αντίβαρο στα εταιρικά και άλλα συμφέροντα, λειτουργώντας ανεξάρτητα και διασφαλίζοντας ότι οι φωνές της βάσης εκπροσωπούνται στις Βρυξέλλες.

*Μαργαρίτα Χόνδρου-Καραβασίλη, Αρχιτέκτων d.p.l.g. – Χωροτάκτης-Πολεοδόμος MSc, τ. Ειδική Γραμματέας Επιθεώρησης Περιβάλλοντος & Ενέργειας, ECOCITY Μέλος ΔΣ