Να συνεχιστεί το πρόγραμμα “Εξοικονομώ κατ’ Οίκον” ζητούν οι φορείς του κλάδου

Του Κώστα Βουτσαδάκη/

Να καταγραφεί ρητά ότι θα συνεχιστεί το πρόγραμμα “Εξοικονομώ κατ’ Οίκον” με πρόβλεψη χρηματοδότησης για τα επόμενα χρόνια και να αξιοποιηθεί ο θεσμός των ενεργειακών κοινοτήτων σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης για να αντιμετωπισθεί με αυτόν τον τρόπο και η ενεργειακή φτώχεια.

Αυτές είναι δύο από τις προτάσεις που κατέθεσε το Συμβούλιο Αειφόρων Κτιρίων Ελλάδας (Sustainable Building Council Greece – SBC GREECE) με τη συμβολή του Πανελληνίου Συνδέσμου Εταιρειών Μόνωσης (ΠΣΕΜ) του Ελληνικού Ινστιτούτου Παθητικού Κτιρίου και της ΠΟΕΒΥ στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Συγκεκριμένα, στη διαβούλευση που έληξε πρόσφατα για το Εθνικό Σχέδιο Αύξησης του αριθμού των Κτιρίων με Σχεδόν Μηδενική Κατανάλωση Ενέργειας.

Το Συμβούλιο τονίζει ότι το Εθνικό Σχέδιο αποτελεί μια σημαντικότατη ευκαιρία για αναβάθμιση του κτιριακού αποθέματος της Ελλάδας σε Κτίρια με Σχεδόν Μηδενική Κατανάλωση Ενέργειας, με στόχο την αειφορία των κτιρίων στην Ελλάδα αλλά και τη συμμόρφωση στους στόχους που έχουμε ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Προβάλλει ωστόσο ενστάσεις σε επιμέρους προβλέψεις του σχεδίου, όπως για παράδειγμα η πριμοδότηση των κτιρίων με ιδιαίτερα υψηλό βαθμό ενεργειακής και περιβαλλοντικής απόδοσης με αύξηση του συντελεστή δόμησης 10%, που προβλέπει το άρθρο 25 του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού η οποία όπως αναφέρει δεν μπορεί να εφαρμοστεί, μεταξύ άλλων επειδή η πλειονότητα των διεθνών περιβαλλοντικών πιστοποιήσεων απονέμονται μετά την περάτωση της κατασκευής. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι θα γίνει εάν μετά την περάτωση της κατασκευής τελικά το κτίριο δεν πιστοποιηθεί τουλάχιστον με τον βαθμό που αναφέρει η νομοθεσία. Μπορεί δηλαδή το κτίριο να κηρυχθεί αυθαίρετο λόγω υπέρβασης δόμησης ή να απαιτηθεί η κατεδάφιση του επιπλέον Συντελεστή;

“Μία προτεινόμενη προσέγγιση (συνεπής και με την αειφορία) θα ήταν αντί για την πριμοδότηση Συντελεστή Δόμησης να εφαρμόζονται φορολογικές ελαφρύνσεις (π.χ. μείωση ΕΝΦΙΑ) και επιδότηση αειφόρων τεχνολογιών στο κτίριο οι οποίες μπορούν να ελεγχθούν στην περάτωση του κτιρίου και αναλόγως να αποδοθούν ή όχι, αποφεύγοντας μη αναστρέψιμες καταστάσεις. Εναλλακτικά, μπορεί να καθοριστεί ότι ο ιδιαίτερα υψηλός βαθμός ενεργειακής και περιβαλλοντικής απόδοσης προκύπτει από τον κατά ΚΕΝΑΚ υπολογισμό σε κάτω από 10 kWh/τ.μ./έτος. Επιπρόσθετα, να γίνει καθορισμός και χρήση φορολογικών κινήτρων για την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων του ιδιωτικού τομέα. ”, αναφέρεται στην παρέμβαση των φορέων.

Τέλος τονίζουν ότι είναι ανάγκη να τεθούν ξεκάθαροι ορισμοί της ενεργειακής κατανάλωσης και της ενεργειακής απαίτησης, να καθοριστούν και να διαχωριστούν οι έννοιες της απαίτησης θέρμανσης ή ψύξης», «τελικής πρωτογενούς ενέργειας», της «καθαρής πρωτογενούς ενέργειας» σύμφωνα με την οδηγία L 208/49 (2.8.2016),  να οριστεί σαφώς ποιο είναι το νέο κτίριο, τι γίνεται με όσα έχουν εκδοθεί οι άδειες δόμησης αλλά δεν έχουν ξεκινήσει οι εργασίες , ποιο το εύρος εργασιών ανακαίνισης ενός κτιρίου που θα μπορούσε να το εντάξει στις απαιτήσεις, για να μην υπάρχουν παρανοήσεις.