Οι 12 προτεραιότητες της ελληνικής βιοτεχνίας για την ενίσχυση της παραγωγής

Με 12 συγκεκριμένες προτεραιότητες για την ενίσχυση της ελληνικής παραγωγής και ένα σαφές μήνυμα ότι η ελληνική βιοτεχνία διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη, ολοκληρώθηκε το 1ο Βιοτεχνικό Εθνικό Συνέδριο.

Όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση, η μικρή βιοτεχνία δεν μπορεί να παραμένει στο περιθώριο της αναπτυξιακής πολιτικής, την ώρα που καλείται να αντιμετωπίσει αυξημένο λειτουργικό κόστος, περιορισμένη πρόσβαση σε κεφάλαια, ελλείψεις εργαζομένων και ένα σύνθετο διοικητικό περιβάλλον.

Τα Βιοτεχνικά Επιμελητήρια Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης, που εκπροσωπούν περίπου 73.000 επιχειρήσεις, δημοσιοποίησαν σήμερα τα συμπεράσματα της πρώτης κοινής εθνικής διοργάνωσής τους, θέτοντας τις βάσεις για έναν ουσιαστικό και διαρκή διάλογο με την Πολιτεία.

Το συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στις 12 Οκτωβρίου στην Αθήνα, ανέδειξε ότι η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας χρειάζεται, όχι μόνο τις μεγάλες επενδύσεις, αλλά και τις χιλιάδες μικρές και οικογενειακές επιχειρήσεις που στηρίζουν την απασχόληση, διατηρούν την τεχνογνωσία και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εγχώριας μεταποίησης. Από τις διαπιστώσεις, πλέον, ζητούμενο είναι οι αποφάσεις και οι παρεμβάσεις με μετρήσιμο αποτέλεσμα.

Οι 12 προτεραιότητες για τη βιοτεχνία του αύριο

Από τις εργασίες του συνεδρίου προέκυψε ένας ολοκληρωμένος οδικός χάρτης, με βασικούς άξονες:

1. Πρόσβαση στη χρηματοδότηση, με εργαλεία προσαρμοσμένα στις ανάγκες των μικρών και πολύ μικρών παραγωγικών επιχειρήσεων.

2. Βιώσιμη ρύθμιση οφειλών, με έμφαση στις 120 δόσεις, στη μείωση των επιβαρύνσεων και στην προστασία της επιχειρηματικής ρευστότητας.

3. Μείωση του ενεργειακού κόστους, με στοχευμένη στήριξη των μικρών ενεργοβόρων επιχειρήσεων και δυνατότητες επενδύσεων στην εξοικονόμηση ενέργειας.

4. Περιορισμό της γραφειοκρατίας, με ουσιαστική απλούστευση διαδικασιών και διασύνδεση των δημόσιων υπηρεσιών.

5. Ταχύτερες και σαφέστερες αδειοδοτήσεις, με σταθερούς κανόνες και προβλέψιμα χρονοδιαγράμματα.

6. Σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο άσκησης και αδειοδότησης των τεχνικών επαγγελμάτων, με διασφάλιση της επαγγελματικής επάρκειας, της ποιότητας και της ασφάλειας.

7. Αναβάθμιση της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης, με ενίσχυση της μαθητείας και ουσιαστική σύνδεση με τις ανάγκες των επιχειρήσεων.

8. Ψηφιακό μετασχηματισμό της παραγωγής, με αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης και των νέων τεχνολογιών.

9. Σύνδεση καινοτομίας και εξωστρέφειας, με στήριξη της έρευνας, της πιστοποίησης και της πρόσβασης σε νέες αγορές.

10. Αναβάθμιση των επιχειρηματικών και βιοτεχνικών πάρκων, με σύγχρονες υποδομές, δίκαιες χρεώσεις και ουσιαστική συμμετοχή των εγκατεστημένων επιχειρήσεων στη διαχείρισή τους.

11. Ενίσχυση της γυναικείας επιχειρηματικότητας, με άρση των εμποδίων στη χρηματοδότηση και στην ανάπτυξη.

12. Ισχυρότερο ρόλο των Επιμελητηρίων, ως θεσμικών συνεργατών της Πολιτείας στον σχεδιασμό και στην εφαρμογή πολιτικών για τη μικρή παραγωγή.

Στο επίκεντρο η αδειοδότηση των τεχνικών επαγγελμάτων

Ιδιαίτερη σημασία, όπως σημειώνεται στην ανακοίνωση, είχε η θετική ανταπόκριση του υπουργού Ανάπτυξης, Τάκη Θεοδωρικάκου, στο πάγιο αίτημα των Βιοτεχνικών Επιμελητηρίων και των επαγγελματικών φορέων για τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου θεσμικού πλαισίου άσκησης και αδειοδότησης των τεχνικών επαγγελμάτων.

Η τοποθέτηση του υπουργού, αναφέρουν τα επιμελητήρια, δημιουργεί θετικές προϋποθέσεις για τη συνέχιση του διαλόγου πάνω στις προτάσεις που έχουν ήδη κατατεθεί, με στόχο τη διασφάλιση της επαγγελματικής επάρκειας, την προστασία των καταναλωτών και την αντιμετώπιση του αθέμιτου ανταγωνισμού.

Παράλληλα, από τις εργασίες αναδείχθηκε η ανάγκη ουσιαστικής στήριξης των μικρών επιχειρήσεων στο ενεργειακό κόστος, διεύρυνσης της πρόσβασης στη χρηματοδότηση και ενίσχυσης της τεχνικής εκπαίδευσης, καθώς η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού αποτελεί πλέον κρίσιμο εμπόδιο για την παραγωγή.

Ξεχωριστή θέση στα συμπεράσματα κατέχει και το ζήτημα των επιχειρηματικών πάρκων, με έμφαση όχι μόνο στις νέες επενδύσεις υποδομών, αλλά και στη διαφάνεια των χρεώσεων, στην ανταποδοτικότητα και στη συμμετοχή των εγκατεστημένων επιχειρήσεων στις αποφάσεις.