«Ξεκινάμε την επανάσταση μας από σήμερα. Νομίζω ότι το μήνυμα για τη σημερινή ημέρα είναι πως δεν υπάρχει “Πλανήτης Β”, όπως δεν υπάρχει και “Σχέδιο Β”»: με αυτά τα λόγια σχολίασε ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτης Φάμελλος, τις δράσεις και τις πολιτικές που είναι αναγκαίο να υιοθετηθούν σε εθνικό όπως και στο παγκόσμιο επίπεδο για το περιβάλλον και την κλιματική κρίση.
Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ- ΜΠΕ, “Πρακτορείο 104,9 FM”, ο κ.Φάμελλος τόνισε πως υπάρχει η ανάγκη για “μια συμμαχία για το κλίμα και αυτή πρέπει να είναι κομμάτι και των πολιτικών συζητήσεων”, σημείωσε πως “ήταν έλλειμμα για την Ελλάδα το ότι (το θέμα) δεν μπήκε σημαντικά στη συζήτηση για τις ευρωεκλογές” και εξέφρασε την πεποίθηση πως “πρέπει να μπει στη συζήτηση για τις εθνικές εκλογές”.
“Πρέπει να κριθούμε εμείς, τα πολιτικά πρόσωπα για το τι πρότυπο ανάπτυξης και κατανάλωσης προωθούμε, διότι η πραγματικότητα της ζωής μας, ναι, εξαρτάται από το εισόδημα του νοικοκυριού μας, αλλά εξαρτάται και από το αν θα έχουμε πρώτη ύλη για να έχουμε εισόδημα και το αν θα έχουμε ποιότητα ζωής μέσα στην κλιματική αλλαγή” σημείωσε με αφορμή τη χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα.
“Δεν το έχουμε καταλάβει ότι πρέπει να αλλάξουμε όταν συζητάμε για την ανακύκλωση, την κυκλική οικονομία, την αλλαγή καυσίμων. Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο, στο οποίο τα καμπανάκια, οι καμπάνες, χτυπάνε πολύ δυνατά παντού για το περιβάλλον” πρόσθεσε ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, ενώ σχολίασε πως η ίδια η παγκόσμια διακυβερνητική διάσκεψη για το κλίμα έχει αποδείξει ότι το 2100, αν συνεχίσουμε έτσι, θα έχουμε περίπου μια αύξηση πάνω από τους 3 βαθμούς Κελσίου, “κάτι που όπως γίνεται κατανοητό θα είναι καταστροφικό για τη ζωή του πλανήτη, τα παιδιά μας κι εμάς άμεσα”.
Ανάγκη για μια πολιτική συμφωνία
“Δεν νομίζω ότι στο τέλος θα φτάσουμε σε κάτι τέτοιο (το 2100), αυτή τη στιγμή όμως το ευρωπαϊκό κλίμα ευνοεί το να πετύχουμε μια τέτοια συμφωνία. Στη βάση της, αυτή η συμφωνία περιλαμβάνει μια διαφορετική πολιτική αντίληψη για τη οικονομία”, ήταν η απάντηση του κ.Φάμελλου όταν ρωτήθηκε για την αναγκαιότητα ανάληψης πολιτικής δράσης οριζόντια σε πολιτικό επίπεδο. “Δεν φτάσαμε ως εδώ χωρίς πολιτικές ευθύνες. Η υπερκατανάλωση φυσικών πόρων, το μοντέλο ανάπτυξης του καπιταλισμού, περιλαμβάνει αυτό το στοιχείο μέσα του. Βλέπει κανείς πως σήμερα ο κ.Τράμπ, ο κ.Μπολσονάρου αλλά και άλλες φωνές στην Ευρώπη όπως π.χ στην Ιταλία και στην Ουγγαρία όπου πολιτικοί βάζουν ζητήματα, δεν εμπιστεύονται την ανάλυση για την κλιματική αλλαγή, βάζουν μέσα και άλλες θεωρίες από άλλη οικονομική βάση, αλλά η ουσία είναι οικονομική”, τόνισε.
“Οι εταιρίες εξορύξεων, οι εταιρίες της ενέργειας έχουν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της παγκόσμιας οικονομίας, το ίδιο και οι εταιρίες περιβάλλοντος. Και στη βάση της οικονομίας λοιπόν, κρίνεται η εξέλιξη και οι πολιτικοί πρέπει να συνηγορήσουν και στο επιστημονικό και στο πολιτικό σχέδιο από κοινού. Στη χώρα μας θα μπορούσαμε να πετύχουμε κάτι σε επίπεδο πολιτικής συμφωνίας, στο επίπεδο του δημοκρατικού τόξου τουλάχιστον” σχολίασε ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, για να φτάσει να τοποθετήσει το ερώτημα: “θα ρωτούσα όμως: όσο και αν συμφωνούμε -και σε επίπεδο αυτοδιοίκησης συμφωνούμε όλοι ας πούμε- ποιο είναι το αποτέλεσμα στη ζωή μας; Ποια είναι πραγματικά ποσοστά ανακύκλωσης; Κάνουμε 100% ανακύκλωση ο κάθε ένας από εμάς; Χωρίζουμε τα οργανικά, που είναι νομοθετημένο από τον Ιούλιο του 2018 να είναι χωριστά τα οργανικά απόβλητα και τα κλαδέματα;” Όπως δε, ανέφερε καταλήγοντας ο κ.Φάμελλος, η ΕΕ από το νέο έτος θα σταματήσει να χρηματοδοτεί μονάδες με σύμμεικτα “και τότε η Ελλάδα θα έχει χάσει ακόμη μια φορά το τρένο”.
Για την ελληνική κοινωνία, ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας τόνισε πως ήδη υπάρχουν δεδομένα μέσα στα οποία θα πρέπει να κινηθεί η τοπική αυτοδιοίκηση, δεδομένα πάνω στα οποία θα προχωρήσει ο όποιος μελλοντικός σχεδιασμός. «Έχουμε αποφασίσει ότι από την 1η Ιανουαρίου 2020 στους δήμους που θα επιτυγχάνουν περισσότερη ανακύκλωση θα πληρώνουν οι πολίτες μικρότερα δημοτικά τέλη. Ταυτόχρονα, με όλα τα εργαλεία επιχορήγησης κυκλικής οικονομίας που έχουμε εισάγει, εκτιμώ πως πράγματι, το “πληρώνω όσο ρυπαίνω” και το “ο ρυπαίνων πληρώνει” πρέπει να μπουν στη ζωή μας ως κίνητρα και αντικίνητρα» τόνισε, και έδωσε ως πετυχημένο παράδειγμα κοινωνικής αλλαγής αυτό της πλαστικής σακούλας που απέδειξε πως μπορούμε να τα καταφέρουμε: «Η Ελλάδα έχει μειώσει σημαντικότατα την υπερκατανάλωση και τη λανθασμένη κρίση της πλαστικής σακούλας. Ας δούμε στους δρόμους περισσότερες τσάντες πολλαπλής χρήσης, ας τις παίρνουμε στο σουπερμάρκετ μαζί μας. Δεν υπάρχει λόγος να καταναλώνουμε πλαστικά χωρίς λόγο» κατέληξε.
