Εκτός σχεδίου δόμηση: αίτημα στο ΥΠΕΝ για μεταβατική περίοδο μιας γενιάς

Μεταβατική περίοδο μιας γενιάς, δηλαδή 30 ετών, για την εφαρμογή της απαίτησης προσώπου σε κοινόχρηστο δρόμο στην εκτός σχεδίου δόμηση ζητούν ιδιοκτήτες ακινήτων από τον Άγιο Νικόλαο Κρήτης. Με νέα επιστολή προς την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ καλούν το κράτος να επιδείξει γενναιότητα, αντί να επικαλείται το Συμβούλιο της Επικρατείας ως δικαιολογία για τη διατήρηση του πολεοδομικού αδιεξόδου.

«Να μη βγάλουμε τα μάτια μας μόνοι μας»

Νέα παρέμβαση προς τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου και την αρμόδια υφυπουργό Μαρία-Έλενα Σούκουλη πραγματοποιούν ιδιοκτήτες ακινήτων από τον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, με επιστολή που υπογράφει  ως εκπρόσωπος τους ο Τίτος Κάββαλος.

Προτείνουν να προστατευθεί για τουλάχιστον 30 χρόνια η δυνατότητα δόμησης γηπέδων που προϋπήρχαν του ν. 3212/2003, επικαλούμενοι τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 23 παράγραφος 3.

Υποστηρίζουν ότι η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει τις συνέπειες της αλλαγής των κανόνων για τις παλαιές ιδιοκτησίες και να αναλάβει πολιτική πρωτοβουλία, χωρίς να χρησιμοποιεί τη νομολογία του ΣτΕ ως άλλοθι αδράνειας.

Κάνουν λόγο για κίνδυνο απαξίωσης δύο εκατομμυρίων γεωτεμαχίων πανελλαδικά, και ενός εκατομμυρίου  ιδιοκτητών και των οικογενειών τους ζητώντας προστασία της ιδιοκτησίας, ασφάλεια δικαίου και σεβασμό στη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των πολιτών.

Ολόκληρη η επιστολή προς την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ

Προς: Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Σταύρο ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ.

Προς: Υφυπουργό Χωροταξίας και Ανάπτυξης κ. Μαριλένα ΣΟΥΚΟΥΛΗ– ΒΙΛΙΑΛΗ.

«οὐ μόνον ἀρχὴ ἄνδρα δείκνυσιν, ἀλλὰ καὶ ἀρχὴν ἀνήρ»

Θέμα: «Άμεση θεσμική προστασία 2.000.000 γεωτεμαχίων ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ και 1.000.000 ιδιοκτητών και των οικογενειών αυτών, όπου πληρούν τα κριτήρια του Π.Δ/Νόμο 3212/2003 (ΦΕΚ 308 Α’) με το Άρθρο 23 παρ. 3, για τουλάχιστον μια γενεά ήτοι 30 χρόνια».

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ

Αξιότιμη κυρία Υφυπουργέ,

Η ιστορική αναδρομή της εκτός σχεδίου δόμησης:

Η ιστορική διαδρομή του δρόμου (1928–2003) και ποτέ θεσμοθετήθηκε ο κοινόχρηστος χώρος (οδός). Ο μνηστήρας Αντίνοος στην (ονείρου) Οδύσσεια όλων μας. Ο δρόμος είχε την δική του ιστορία την γράψαμε, απλά και κατανοητά….

Διαπιστώσεις:

1. Σχετικά με το ένα γεωτεμαχιο εκτός σχεδίου δόμησης άνω των 4.000μ2 ήταν, είναι, και θα είναι άρτιο και οικοδομήσιμο (χωρίς απαίτηση σε κοινόχρηστο χώρο), εφόσον ο νόμιμα μεταγραμμένος στο οικείο υποθηκοφυλακείο τίτλος ιδιοκτησίας του είναι πριν το έτος 2003.

2. Από το 1928 έως το έτος 2003, δεν έχει καμία σχέση ο δρόμος με την οικοδομησημότητα.

3. Μετά το έτος 2003, νομοθετήθηκε ότι απαιτείται πρόσωπο σε κοινόχρηστο δρόμο, δηλαδή οι κατάτμησης γεωμεταχιων.

4. Από το έτος 1923 απαγορεύονταν η διάνοιξη νέων οδών.

5. Το έτος 1977 η πολιτεία έδωσε «χάρη» στους υφιστάμενους δρόμους, Νόμος 651/1977 (ΦΕΚ 207/Α’/27-07-1977), από δω και πέρα όποιος ανοίγει νέο δρόμο έχει ποινή τρία (3) χρόνια φυλακή.

6. Σε αρκετές περιοχές δε, το μεταφορικό μέσω της εποχής από αρχήν του γνωστού κόσμου (2700π.χ μινωικός πολιτισμός, έως και το έτος 1977, ήταν ο γάιδαρος, οπότε ότι εμφανίζετε στους χάρτες της Γ.Υ.Σ (1976), έρχεται όχι μόνο από το έτος 1928 αλλά από το έτος 2700 π.Χ.

7. Άρα το έτος 1978 και 1985 ο ιστορικός νομοθέτης και το ΣτΕ, γνώριζε ότι δεν υπάρχει ο «δρόμος», στην απαίτηση για οικοδομησημοτητα, αφού και τα δύο Π.Δ. 1978 &1985 έχουν την αντίστοιχη έγκρισή του.

8. Το έτος 2003 με το Ν. 3212/2003 (ΦΕΚ 308 Α’), ο ιστορικός νομοθέτης θέσπισε «Ελάχιστον εμβαδόν γηπέδου 4.000 μ² και πρόσωπο σε κοινόχρηστο δρόμο 25 μέτρα».

9. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ το έτος 2003 με το Ν. 3212/2003 (ΦΕΚ 308 Α’), Με το Άρθρο 23 παρ. 3 θέσπισε ρητή μεταβατική διάταξη, ότι η απαίτηση για πρόσωπο σε κοινόχρηστο δρόμο 25 μέτρα, «δεν ισχύει για γήπεδα που υφίστανται κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού».

10. Τόσο απλά είναι τα πράγματα και τα έχουμε κάνει «πυρηνική φυσική».

11. ΣτΕ 176/2003. Είναι φανερό ΣτΕ δεν έλαβε υπ’ όψιν τις μεταβατικές διατάξεις του αρ. 23 παρ. 3 του Ν. 3212/2003, βάσει των οποίων γίνεται ειδική μνεία πως η περίπτωση α της παρ. 1 του άρθρου 1 του Π.Δ. της 24-31.5.1985 δεν ισχύει για γήπεδα που υφίστανται κατά την έναρξη ισχύος του Ν. 3212/2003, δηλαδή προ της 31/12/2003, γιατί άραγε;

12. Πρέπει να γίνει αντιληπτό και κατανοητό ότι το Κράτος ως δημόσιος φορέας (ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ, ΠΡΟΝΟΙΑ & ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ, ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ, ΕΚΚΛΗΣΙΑ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΑ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ_ΔΙΟΙΚΗΣΗ(ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ&ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΕΣ), ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ (ΕΣΥ), ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ (ΟΤΑ), ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ & ΕΡΕΥΝΑ, ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ & ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΑΡΧΕΣ, ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ, ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ & ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ (ΔΕΚΟ / ΝΠΙΔ), η ΒΟΥΛΗ και τόσα άλλα ακόμα), πληρώνονται από τον προϋπολογισμό του Κράτους, δηλαδή από την παραγωγή πλούτου και υπεραξίας του ιδιωτικού τομέα, κανενός, μα κανενός άλλου. Καλά είναι τα λόγια και οι απόψεις, αλλά κάποια στιγμή έρχεται ο λογαριασμός για όλα τα παραπάνω και πρέπει να πληρωθεί. Πώς θα πληρωθεί ο λογαριασμός, από τον αέρα; Ούτε κοπανιστός γίνεται, ούτε τρώγεται ούτε πληρώνεται κανένας, από τον αέρα. Και όταν δεν φθάνουν τα χρήματα, τότε δανειζόμαστε και αναπόφευκτα έρχεται η υποθήκευση της Ελλάδας και του μέλλοντος των παιδιών μας ……………και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

13. Συντελείται η μεγαλύτερη, «αναίμακτη σφαγή» περιουσίας πανελλαδικά, και απώλειας εθνικού πλούτου, 150 δις ευρώ απευθείας και σε 20 χρόνια 500 δις, την ίδια στιγμή όπου ο Έλληνας ΔΕΝ μπορεί να φτιάξει σπίτι, χωρίς ουσιαστικά να ενδιαφέρεται κανένας αρμόδιος. Τόσο απλά είναι τα πράγματα, και τα έχουμε κάνει πυρηνική φυσική, δεν καταλαβαίνει κανένας πόσο πόνο και ζημιά κάνετε σε 1.000.033 πολίτες, και τις οικογένειες αυτών.

Σε περίοδο ειρήνης, όπως η σημερινή, κινδυνεύουν ανώτερες αξίες της ζωής μας: η Ασφάλεια Δικαίου, η Δικαιολογημένη Εμπιστοσύνη του διοικουμένου, η Ισονομία και το δικαίωμα της Ιδιοκτησίας. Αξίες που οφείλουμε να διαφυλάξουμε…

Εάν η Πολιτεία θεωρεί ότι το υφιστάμενο καθεστώς της εκτός σχεδίου δόμησης πρέπει να αλλάξει, έχει την αρμοδιότητα να το πράξει. Οφείλει, όμως, παράλληλα να εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή τη θέση εκείνων που απέκτησαν και διατήρησαν νόμιμα τις ιδιοκτησίες τους υπό το προηγούμενο καθεστώς.

Δεν ζητείται προνομιακή μεταχείριση. Ζητείται από τους εκπροσώπους τους κράτους να έχουν την ειλικρίνεια να βγουν και να πουν: παιδιά κάναμε λάθος από το 1928, τώρα θα ενσωματώσουμε την απαίτηση σε δρόμο, αλλά χάριν του ότι είμαστε κράτος θα δώσουμε μια μεταβατική περίοδο μιας γενεάς (30 χρόνια), για να μην στην ουσία «βγάλουμε τα μάτια μας μόνοι μας», βάζοντας το ΣτΕ μπροστά σαν δικαιολογία.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τον χρόνο και τη συνδρομή σας.

«Κατά τον δαίμονα εαυτού»

Τίτος Κάββαλος